به نام او.........تو هر چه میخواهی بخوانش

 همه در امواج زندگي دست و پا مي زنند و غافلند كه با سيل ثانيه ها به كدام دره ي پوچي يا كدام ساحل آرامش خواهند رسيد!
عده اي خسته از انديشه ي فردا برايشان فرقي نميكتد.عده اي پريشان تر از امواج غرق خواهند شد و عده اي اميدوار:قايقي خواهم ساخت!

انديشيده اي از روزي كه آمده اي جز كارهايي كه به زور نياز انجام داده اي چه كرده اي؟
انديشيده اي تو سودمندتري براي محيط يا باكتري ها؟
و اي انسان اگوسانتريسم تو اشرف مخلوقاتي؟

و فلسفه!! آغاز ابراز تشويش ذهني انسان از زنذگي...آغاز انتشار فكري برتر از سطح غريضه... بالاتر از حماقت و پايين تر حقيقت!!!
نظريه هاي انساني يا شايد نظرهاي شخصي تئوريسين ها!
گويي در پي ارضاي حس جلب توجه هر انديشه اي كه بافته اند را به تن قشر حرف خور كرده اند.حرف مي خورند و هضم نميكنند!
با هنرمندي وشايد جادو مردم را به قله ي گيجي مي رسانند تا از آنجا به راحتي به دره ي افكار خود پرتابشان كنند!
روزي از يكي از فلاسفه خواندم كه زندگي تنها يك خواب است و شايد اكبر آقاي  سبزي فروش هم تعريفش با مسماتر  باشد و شايد من...
 و همان بهتر كه انسان در مورد زندگي نينديشد در دنيايي كه بالاتر از سياهي رنگهاي بسياري است!و سر از هر لايه كه بيرون بياوري لايه اي ديگر
و...وتازه خواهي فهميد كه هيچگاه سر از لايه هاي زندگي بيرون نخواهي آورد و تازه خواهي فهميد در هزار تويي بنام زندگي به دور خود مي چرخي
و در پي يافتن راه خروج هزاران بار به جايي كه ايستاده اي رسيده اي!
شايد بهترين جمله ي فلسفي اولين بار از زبان كسي بود كه گفت:دنيا دو روز است و بس! و بقولي يك روز آن هم جمعه است!
 و اگر فلسفه نبود باز هم خورشيد مي تابيد و چيزي از لطافت  باران كم نميشد و هنوز هم دريا دست بر سينه ي ساحل  مسپرد
 و شايد بهتر بود به جاي سردرگمي در افكار ضد و نقيض فلاسفه درد همديگر را چاره ميكرديم با سلامي كوتاه و حتي نگاهي نرم!
خوشا به حال پرنده اي كه وقتي در آسمان پرواز مي كند گويي در درياي آمال خود شناور است بي هراس از پيش بيني وضع هواي فردا!! و كوچ ميكند بي دلتنگي و لذت ميبرد بدون وابستگي و ميخواند بي توجه به نظر ما!!
ابر و باد و مه و خوريشد و فلك بي وقفه به رو به سوي تكامل دارند و هر چه سريع تر كمال را تجربه خواهند كرد و انسان در بند چراها و اماها به مفهوم اسارت خواهد رسيد كه البته اگر اهل انديشه باشد و يا خمار شراب لذات است و يا برده ي اوامر بي مرز مدرنيسم!!
و چه نا شناختني است انسان! فراتر از رنگ مورد علاقه و ماه تولد ! پيچيده تر از چند تست روانشناسي.چه كلاف سردر گمي .شايد انسان ناچار به پذيرش وجودي به نام خدا باشد تا همه ي سردرگمي ها و همه ي علامتهاي سوال را در يك كلمه به نام خدا خلاصه كند.جمع و جورو پاسخ همه ي سوالهاي بي جواب را اينگونه بدهد كه اوست كه تنها ميداند و كافيست!   و چه ساده و خوشا به حال پبرزني كه هنگام نماز دنيا مال اوست.خارج از دايره ي چرخش دغدغه هاي فكري بشر و پايان همه ي چراهايش:خدا!   فارغ از تاريخ ژورنال هاي مد!!! و بي خيال از نرخ تورم و بي هراس از ويروس هاي اينترنتي!! برايش فرقي نميكند بيرق پيروزي كذب در دست كدامين حذب است.هر بشكه ي نفت چند دلار شده وبا امسال عيد كجا براي تفريح و ارضاي هزار و يك خواسته ي بشري مناسب است!
در خاطرات گذشته حال و آينده را ميگذراند و آهسته به استقبال مرگ مي رود.خيلي آرام و گويي خرسند.معتقد است دوباره متولد خواهد شد با همه ي آنچه دوران بي رحمانه از او گرفت و تقدبر محرومش ساخت.جواني.دوستان.آرزوها و فرزنداني كه اكنون هر كدام در گوشه اي از دنيا تكميلگر معناي روزمرگي اند! در گوشه حياطي كه دزد زمان حياتش را ربود تنهايي را لمس ميكند چون خدا!! و گويي همين يك واژه مرهم همه دردهاي اوست گويي همان پرنده ي كذايي است و اي كاش بشر بفهمد كه در برابر پيچيدگي هاي بي انتهايش درمان دردهايش  ساده تر از هر فكر و برنامه ايست. و آيا بهتر نيست بجاي  پوچي از گيجي بگوييم! وقتي عقل انسان تاب فكر فردا را ندارد؟؟

از آمدنم نيود گردون را سود          وز رفتن من نيز جهان را نفزود
وز هيچ كسي نيز دو گوشم نشنود     كين آمدن و رفتنم از بهر چه بود
 
سيذارتا-فروردين87